reed

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  reed    (hulp, bestand)
• IPA: / ret / (1 lettergreep)
  • (Noord-Nederland): /re/, /ret/
  • (Vlaanderen, Brabant): /ret/
  • (Limburg): /red/

Woordafbreking

• reed

Werkwoord

vervoeging van
rijden

reed

1. enkelvoud verleden tijd van rijden
   

   • Ik reed. 
     
   • Jij reed. 
     
   • Hij, zij, het reed. 

vervoeging van
reden

reed

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van reden
   

   • Ik reed. 

2. gebiedende wijs van reden
   

   • Reed! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van reden
   

   • Reed je? 

   ▸ Echte tokkies.’ Ze keek me boos aan en reed weer weg.

   ▸ 'Ik reed er nauwelijks mee,' zei hij, maar hij klonk weemoedig'.

   ▸ Na zijn telefoontje reed ik naar het notariskantoor in Gulpen, waar ik het rapport van Omer ophaalde.

Gangbaarheid

• Het woord reed staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "reed" herkend door:

82 %	van de Nederlanders;
80 %	van de Vlamingen.

Engels

Uitspraak

• Geluid:  reed (VS)    (hulp, bestand)
• IPA: /ɹiːd/

Woordafbreking

• reed

Woordherkomst en -opbouw

• erfwoord van Angelsaksisch hrēod. West-Germaans *hreud/*hreuda-. Verdere herkomst onzeker; misschien te herleiden tot Indo-Europees *kreu-.
• Verwant met Oudhoogduits riot, Oudfries reid, Nederlands  riet zn .

enkelvoud	meervoud
reed	reeds

Zelfstandig naamwoord

reed

1. (plantkunde)  riet zn  [1], rietplant
2. (muziek)  riet zn  [2]
3. (muziekinstrument) rietfluit
4. (verouderd)  pijl zn 

vervoeging
onbepaalde wijs	to  reed
he/she/it	reeds
verleden tijd	reeded
voltooid deelwoord	reeded
onvoltooid deelwoord	reeding
gebiedende wijs	reed

Werkwoord

reed

1. overgankelijk met  riet zn  [1] afdekken/bedekken
2. overgankelijk, (muziekinstrument) een blaasinstrument voorzien van  riet zn  [2]