recidivist

Nederlands

Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘die fouten herhaalt’ voor het eerst aangetroffen in 1850 ^[1]
afgeleid van recidive met het achtervoegsel -ist ^[2]

de recidivist m

iemand die zich bij herhaling schuldig maakt aan het plegen van strafbare feiten
- Een recidivist werd veroordeeld.

1.

Het woord recidivist staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

92 %	van de Nederlanders;
92 %	van de Vlamingen.^[3]

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	recidivist	recidivisten
verkleinwoord	recidivistje	recidivistjes