rechtsgeding
Uiterlijk
- rechts·ge·ding
- samenstelling van recht en geding met het invoegsel -s-
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | rechtsgeding | rechtsgedingen |
| verkleinwoord | rechtsgedingetje | rechtsgedingetjes |
het rechtsgeding o
- (juridisch) een geschil dat twee of meer partijen hebben over hun rechten en dat zij aan de uitspraak van een rechter onderwerpen
1. het voeren van een gerechtszaak
- Het woord rechtsgeding staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.