randen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  randen    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈrɑndə(n) / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• ran·den

Woordherkomst en -opbouw

• [A]:  rand zn  met de uitgang -en
• [B]: van Middelnederlands ranten, in het Germaans afgeleid van de stam van rennen met een iteratief achtervoegsel -t/d,

Zelfstandig naamwoord

de [A] randen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord rand

   ▸ Flitsend en exploderend schuift hij nu langzaam maar zeker naar het maximum van zijn elfjarige cyclus, als je goed kijkt zie je dat hij aan zijn randen is ontveld door een hevig licht en dat zijn oppervlak is gehavend door zonnevlekken.

   ▸ Op de dag van de heropening droeg Rensing een nieuwe slagersjas, smetteloos wit, de randen afgezoomd met een rood-wit ruitjespatroon.

Werkwoord

[B] randen

1. (verouderd) tekeergaan (van honden)

Verwante begrippen

• rands

Overerving en ontlening

Engels: rant

Gangbaarheid

• Het woord randen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "randen" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
96 %	van de Vlamingen.

Noors

Woordafbreking

• ran·den

Zelfstandig naamwoord

randen m

1. nominatief bepaald enkelvoud van rand (zelfstandig naamwoord, eerste afdeling, betekenissen 1-5)

Synoniemen

• randa v

Zelfstandig naamwoord

randen m

1. nominatief bepaald enkelvoud van rand (zelfstandig naamwoord, tweede afdeling)

Nynorsk

Woordafbreking

• ran·den

Zelfstandig naamwoord

randen m

1. nominatief bepaald meervoud van rand (zelfstandig naamwoord, tweede afdeling)

Zelfstandig naamwoord

randen m

1. nominatief bepaald meervoud van rande