rakker

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  rakker    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈrɑkər / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• rak·ker

Woordherkomst en -opbouw

• zn: van Duits Racker als radbraker of beulsknecht, in de betekenis van ‘deugniet’ voor het eerst aangetroffen in 1865, maar ook op te vatten als afgeleid van  rakken ww  met het achtervoegsel -er of van  rakkeren ww  zonder de uitgang -en
• ww:  rakkeren ww  zonder de uitgang -en

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	rakker	rakkers
verkleinwoord	rakkertje	rakkertjes

Zelfstandig naamwoord

de rakker m

1. (informeel) ondeugend persoon, iemand die zich vrijpostigheden permitteert

   • Die rakker had weer kattenkwaad uitgehaald. 

   ▸ Ze waren een kleine, harde kern van linkse rakkers die oorspronkelijk leerjongens waren geweest van de linkse theoreticus Gotfred Appel en ze hadden al in de vroege jaren zeventig de theorie aanvaard over 'parasietstaten', waarin de arbeidersklasse met behulp van materiële welvaart werd omgekocht tot politieke passiviteit.

2. (informeel), (beroep) iemand die bij de politie werkt

Synoniemen

• [1] belhamel, deugniet, snotaap, snotneus
• [2] juut, diender, politieagent

Vertalingen

    1. ondeugend persoon, iemand die zich vrijpostigheden permiteert   

Engels: scoundrel (en)

Werkwoord

vervoeging van
rakkeren

rakker

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van rakkeren
   

   • Ik rakker. 

2. gebiedende wijs van rakkeren
   

   • Rakker! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van rakkeren
   

   • Rakker je? 

Gangbaarheid

• Het woord rakker staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "rakker" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
95 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.