râteler
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| râteler |
râtelais |
râtelé |
| eerste groep | volledig | |
râteler
- overgankelijk harken; aanharken; met een hark bijeenbrengen
- ↑ râteler (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr .
