quaerere

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Latijn

stamtijd
infinitief 1e pers. enk.
ind. praes. act.
1e pers. enk.
ind. perf. act.
supinum
quaerĕre quaerō quaesīvī quaesītum
derde vervoeging volledig

Werkwoord

quaerĕre

  1. zoeken, opzoeken;
  2. zoeken, trachten te vinden, trachten te verwerven; verkrijgen, verdienen;
  3. zoeken zonder te vinden, vruchteloos, tevergeefs zoeken, missen;
  4. onderzoek doen, zich informeren;
  5. vragen, informatie inwinnen;
  6. gerechtelijk onderzoeken, een gerechtelijk onderzoek instellen;
  7. onderzoeken, beraadslagen;
  8. eisen, verlangen;

Verwijzingen

  • s.v. quaero, in J.B. Kan - H.P. Schröder (ed.), Latijnsch-Nederlandsch Woordenboek, Utrecht, 1864, p. 438.