puin

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  puin    (hulp, bestand)
• IPA: / pœyn / (1 lettergreep)
  • (Noord-Nederland): /pœʏ̯n/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /pœːn/

Woordafbreking

• puin

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het ?, in de betekenis van ‘vergruisde steen’ voor het eerst aangetroffen in 1443

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	puin	-
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

het puin o

1. een massa vergruizelde steen

   ▸ Misschien was ze voorbestemd geweest voor een deftig leven op het platteland, als vrouw van een hoge ambtenaar of zo, maar had ze ervoor gekozen om een ander soort geluk te zoeken in het puin van het naoorlogse Londen.

   ▸ Onder het puin lagen honderdduizenden slachtoffers, de elektriciteit was uitgevallen, en hulpverlening kwam pas na weken goed op gang.

   • Gisteren moesten die herrieschoppers het puin voor straf opruimen. 

2. fijne brokjes diamant met lage waarde

Hyponiemen

• ruimtepuin

Afgeleide begrippen

   

puinbak puinbed puinbestrating puinbeton puindrainering puinfundering puingesteente puinhelling puinhoer puinhoop puinkegel puinklomp puinlaag puinruimen puinsleuf puinwal puinweg puinzooi

Vertalingen

    1. een massa vergruizelde steen   

Duits: Schutt (de) m, Trümmerschutt (de) m Engels: rubble (en), rubbish (en), debris (en), ruins (en) mv

Frans: débris (fr) m mv Spaans: escombros (es) m mv

Bijwoord

puin

1. bijwoordelijk deel van een scheidbaar werkwoord een onredderde toestand

   • puinruimen: Eerst mochten ze puin gaan ruimen. 

Gangbaarheid

• Het woord puin staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "puin" herkend door:

98 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.