provoquer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| provoquer |
provoquais |
provoqué |
| eerste groep | volledig | |
provoquer
- overgankelijk provoceren; een reactie oproepen; uitlokken
- overgankelijk veroorzaken
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| provoquer |
provoquais |
provoqué |
| eerste groep | volledig | |
provoquer