protestant

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • pro·tes·tant
Woordherkomst en -opbouw
  • Letterlijk: iemand die protesteert. Van Latijn protestari (publiekelijk verklaren, getuigen). Van pro- (voor) + testari (getuigen). Dit laatste van testis (getuige).
  • Naamwoord van handeling van protesteren met het achtervoegsel -ant [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord protestant protestanten
verkleinwoord protestantje protestantjes

Zelfstandig naamwoord

protestant m

  1. christen die is aangesloten bij het protestantisme, een van de kerkgenootschappen ontstaan door afsplitsing van de Rooms-Katholieke Kerk in de zestiende eeuw
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen
Verwijzingen
  1. etymologiebank.nl

Meer informatie