proprius

Latijn

Uitspraak

• IPA:

Woordherkomst en -opbouw

• Mogelijk te herleiden tot Proto-Italisch *pro- + *prijos, Indo-Europees *priHós. Het adjectief zou rechtstreeks zijn afgeleid van het werkwoord propriare.

Bijvoeglijk naamwoord

proprius

1.  eigen bn  [aan]

Verbuiging

	enkelvoud			meervoud
	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig	mannelijk	vrouwelijk	onzijdig
nominatief	proprius	propria	proprium	propriī	propriae	propria
genitief	propriī	propriae	propriī	propriōrum	propriārum	propriōrum
datief	propriō	propriae	propriō	propriīs	propriīs	propriīs
accusatief	proprium	propriam	proprium	propriōs	propriās	propria
ablatief	propriō	propriā	propriō	propriīs	propriīs	propriīs
vocatief	proprie	propria	proprium	propriī	propriae	propria
Vergrotende trap (comparatief) (nom. m. enk.): propriior
Overtreffende trap (superlatief) (nom. m. enk.): propriissimus

Afgeleide begrippen

• proprie, proprietas, proprio