prikkel

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • prik·kel
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord prikkel prikkels
prikkelen
verkleinwoord prikkeltje prikkeltjes

Zelfstandig naamwoord

prikkel m

  1. gevoelssignaal, stimulus, plotselinge irritatie van het zenuwstelsel, aansporing
    • De prikkel van de sporen deed het paard een uiterste poging wagen. 
  2. doornen van prikkelende voorwerpen, planten
    • Pas op! Anders zit je midden in de prikkels. 
Hyponiemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Werkwoord

vervoeging van
prikkelen

prikkel

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van prikkelen
    • Ik prikkel. 
  2. gebiedende wijs van prikkelen
    • Prikkel! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van prikkelen
    • Prikkel je? 

Verwijzingen