prier
Uiterlijk
- Geattesteerd sinds de 9de eeuw als Oudfrans preier; via Laatlatijn precare afkomstig van klassiek Latijn precari "smeken; bidden". [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| prier |
priais |
prié |
| eerste groep | volledig | |
prier
- overgankelijk (religie) bidden tot
- onovergankelijk (religie) bidden
- overgankelijk smeken, bidden [2]
- overgankelijk verzoeken
- overgankelijk uitnodigen
- ↑ prier (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.