prévoir
Uiterlijk
- voor het eerst geattesteerd in de 13de eeuw; geleend van Latijn praevidēre [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| prévoir /pʁe.vwaʁ/ |
prévoyais /pʁe.vwa.jɛ/ |
prévu /pʁe.vy/ |
| derde groep | volledig | |
prévoir
- overgankelijk voorzien [1]; op voorhand zien; zien aankomen
- overgankelijk voorspellen
- overgankelijk voorzien [2]; voorzorgen treffen voor iets; op voorhand maatregelen nemen voor iets
- ↑ prévoir (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.