pochte
Uiterlijk
- poch·te
| vervoeging van |
|---|
| pochen |
pochte
- enkelvoud verleden tijd van pochen
- Ik pochte.
- Jij pochte.
- Hij, zij, het pochte.
- Ik pochte.
- Het woord pochte staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
| vervoeging van |
|---|
| pochen |
pochte