plezierdichter
Uiterlijk
- ple·zier·dich·ter
- samenstelling van plezier en dichter
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | plezierdichter | plezierdichters |
| verkleinwoord | - | - |
de plezierdichter m
- iemand die gedichten schrijft voor zijn plezier en zonder literaire pretenties
- Het woord 'plezierdichter' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.