pleiter
Uiterlijk
- plei·ter
- Naamwoord van handeling van pleiten met het achtervoegsel -er
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | pleiter | pleiters |
| verkleinwoord | pleitertje | pleitertjes |
de pleiter m
- (juridisch) (beroep) iemand die de verdachte verdedigt, de advocaat
- De '''pleiter''' hield zijn pleitrede
- Het woord pleiter staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "pleiter" herkend door:
| 90 % | van de Nederlanders; |
| 95 % | van de Vlamingen.[1] |
- Zie Wikipedia voor meer informatie.
- ↑
Door archive.org gearchiveerde versie van 21 oktober 2019 “Word Prevalence Values” op ugent.be
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 7
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Achtervoegsel -er in het Nederlands
- Zelfstandig naamwoord in het Nederlands
- Juridisch in het Nederlands
- Beroep in het Nederlands
- Woordenlijst Nederlandse Taal
- Prevalentie Nederland 90 %
- Prevalentie Vlaanderen 95 %