platitude

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • pla·ti·tu·de
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gemeenplaats’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1847 [1]
enkelvoud meervoud
naamwoord platitude platitudes
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

platitude v

  1. platte of afgezaagde zinsnede
    • - Ik begon het gesprek met de platitude 'heb je een vuurtje voor me?'. 
    • - De politicus bediende zich van de platitude dat we wel rekening moeten houden met toekomstige generaties. 
Vertalingen

Gangbaarheid

80 % van de Nederlanders;
74 % van de Vlamingen.

Verwijzingen