plaatsbewijs

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  plaatsbewijs    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈplatsbəˌwɛis / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• plaats·be·wijs

Woordherkomst en -opbouw

• samenstelling van  plaats  en  bewijs 

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	plaatsbewijs	plaatsbewijzen
verkleinwoord	plaatsbewijsje	plaatsbewijsjes

Zelfstandig naamwoord

het plaatsbewijs o

1. Een bewijs vroeger meestal een kaartje vaak ook een ov-chipkaart dat men recht heeft op een (zit)plaats.

   • In tien wedstrijden werd niet voldoende gewonnen om een plaatsbewijs voor het wereldtoernooi te bemachtigen. 

Synoniemen

• plaatskaart

Vertalingen

    1.   

Engels: bill (en), note (en), ticket (en)

Spaans: localidad (es) v

Gangbaarheid

• Het woord plaatsbewijs staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "plaatsbewijs" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
91 %	van de Vlamingen.