peigne
Uiterlijk
- via Oudfrans pigne, peigne van Latijn pecten, pectinis. De vorm peigne is langzaamaan de norm geworden onder invloed van peigner (kammen) [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| peigne | le peigne | peignes | les peignes |
peigne m
| vervoeging van |
|---|
| peigner |
peigne
| vervoeging van |
|---|
| peindre |
peigne
- eerste en derde persoon enkelvoud tegenwoordige aanvoegende wijs (subjonctif présent) van peindre
- ↑ peigne (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.