patrik
- pat·rik
- Ontleend aan het Griekse πατριάρχης.
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| nominatief | patrik | patrikler |
| genitief | patriğin | patriklerin |
| datief | patriğe | patriklere |
| accusatief | patriği | patrikleri |
| locatief | patrikte | patriklerde |
| ablatief | patrikten | patriklerden |
patrik