partituur

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • par·ti·tuur
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘volledige notering van orkestbegeleiding’ voor het eerst aangetroffen in 1766 [1]
  • via Hoogduits en Italiaans uit het Latijn partitura[2]
enkelvoud meervoud
naamwoord partituur partituren
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

partituur v [3]

  1. (muziek) volledige notering van een meerstemmige compositie waarin alle afzonderlijke partijen onder elkaar genoteerd staan
Vertalingen

Gangbaarheid

96 % van de Nederlanders
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen