parrain
Uiterlijk
- via Oudfrans parain van, met substitutie van -inus met -anus, Vulgair Latijn *patrinus, een afleiding van Latijn patruus "oom aan vaders kant". In het Oudfrans kwam de vorm afgeleid van -inus (bv. parin) meer wijdverbreid voor en deze vorm komt nog altijd voor in veel streektalen in Frankrijk (vgl. ook Spaans padrino) [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| parrain | le parrain | parrains | les parrains |
parrain m
- mannelijke vorm van marraine
- ↑ parrain (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.