parfumer

Frans

Uitspraak

• Geluid:  parfumer    (hulp, bestand)
• IPA: /paʁ.fy.me/

Woordherkomst en -opbouw

• geattesteerd in de 14de eeuw als "uitroken, (een ziekte) met rook behandelen", en in de 16de eeuw met de huidige betekenis "parfumeren"
• kan gezien worden als een afleiding van fumer "roken" met het voorvoegsel par-

stamtijd
infinitief	verleden tijd	voltooid deelwoord
parfumer	parfumais	parfumé
eerste groep	volledig

Werkwoord

parfumer

1. overgankelijk iets met een parfum een geur geven; parfumeren

Afgeleide begrippen

•  parfum zn 
•  parfumerie zn 

Overerving en ontlening

• Nederlands: parfumeren