paf

vervoeging van
	paffen

Nederlands

tw: klanknabootsing, in de betekenis van ‘tussenwerpsel: nabootsing van geluid’ aangetroffen vanaf 1717 ^[1] ^[2] ^[3] ^[4]
- zn: op te vatten als naamwoord van handeling bij paffen ww ^[5] ^[3]
- bn [1]: mogelijk van Duits baff bn , "verbluft alsof je net onverwacht een schot hoorde" ^[6] ^[3] ^[7]
- bn [2], [3]: omdat iets wat overvol is alleen nog wat dof geluid kan maken of haast met een knal uiteen lijkt te spatten ^[8] ^[7]
- ww paffen ww zonder de uitgang -en

paf!

geluid van een korte knal, bijvoorbeeld van een pistool
- En, paf! Er klonk een schot en hij lag gewond op de grond.
kort, dof geluid bij een botsing of val

de paf m

geluid van een afgeschoten vuurwapen
het roken, met name van tabak
- De jeugd in dat land is nog aardig aan de paf.

paf

bevangen door grote verbazing
met een vol gevoel of opgezwollen, zoals na veel eten
loom makend
- Ik loop voor het Mariabeeld om de gang in, en opeens wordt de paffe stilte gespleten door een schreeuw.^[9]

paf

eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van paffen
- Ik paf.
gebiedende wijs van paffen
- Paf!
(bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van paffen
- Paf je?

Het woord paf staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

93 %	van de Nederlanders;
95 %	van de Vlamingen.^[10]

	enkelvoud	meervoud
mannelijk / vrouwelijk	paf	paf

paf

(spreektaal) bezopen, lazarus
«Vers la fin de la soirée, tout le monde était paf.»
Tegen het eind van het feest was iedereen lazarus. ^[1]

paf!