oxyde

Engels

Woordherkomst en -opbouw

• Uit het Frans, zie aldaar

Zelfstandig naamwoord

enkelvoud	meervoud
oxyde	oxydes

oxyde

1. (scheikunde), (verouderd) oxide

Schrijfwijzen

• oxid, oxide, oxyd

Frans

Uitspraak

• Geluid:  oxyde    (hulp, bestand)
• IPA: /ɔk.sid/

Woordherkomst en -opbouw

• Voor het eerst geattesteerd als oxide in het boek Nomenclature chimique (1787) van de Franse chemicus Louis-Bernard Guyton de Morveau, als een afleiding van het Oudgrieks ὀξύς "scherp" met het achtervoegsel -ide ; vergelijk ook Frans oxygène

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
oxyde	l'oxyde	oxydes	les oxydes

Zelfstandig naamwoord

oxyde m

1. (scheikunde) oxide

Schrijfwijzen

• oxide

Hyponiemen

• monoxyde
• dioxyde
• trioxyde

Afgeleide begrippen

• oxydation
• oxyder
• rouge oxyde
• vert oxyde chromique

Werkwoord

vervoeging van
oxyder

oxyde

1. eerste en derde persoon enkelvoud onvoltooid tegenwoordige tijd (indicatif présent) van oxyder
2. eerste en derde persoon enkelvoud tegenwoordige aanvoegende wijs (subjonctif présent) van oxyder
3. tweede persoon enkelvoud gebiedende wijs (impératif présent) van oxyder