oxidator
Uiterlijk
- oxi·da·tor
- Naamwoord van handeling van oxideren met het achtervoegsel -ator
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | oxidator | oxidatoren oxidators |
| verkleinwoord | - | - |
de oxidator m
- (scheikunde) een stof of species die in een reactie elektronen op kan nemen
- Fluor is een van de krachtigste oxidatoren.
- Het woord oxidator staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.