outil
Uiterlijk
- geattesteerd in de 12de eeuw als Oudfrans meervoud ustilz "benodigdheden voor een reis"; afkomstig van Latijn ustilum, enkelvoud van ustilia een alteratie van klassiek Latijn utensila "benodigdheden, meubels, gereedschap" [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| outil | l'outil | outils | les outils |
outil m
- (gereedschap) werktuig; instrument [1,2]; stuk gereedschap
- ↑ outil (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.