oser
- van Oudfrans oser, afkomstig van Laatlatijn ausare "durven", wat afgeleid is an het voltooid deelwoord ausus van Klassiek Latijn audēre "durven" [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| oser |
osais |
osé |
| eerste groep | volledig | |
oser
- ↑ oser (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr .
