oscilleren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • os·cil·le·ren
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
oscilleren
oscilleerde
geoscilleerd
zwak -d volledig

Werkwoord

oscilleren

  1. absoluut (natuurkunde) rond een vast punt heen en weer gaan van massa of energie
    • Sommige elektronische schakelingen kunnen radio- en tv-storing veroorzaken doordat ze gemakkelijk gaan oscilleren. 
Synoniemen
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

82 % van de Nederlanders;
79 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen