orthorombisch
- or·tho·rom·bisch
- afgeleid van rombisch met het voorvoegsel ortho-
- afgeleid van het Latijnse rombus met het voorvoegsel ortho- met het achtervoegsel -isch
| stellend | |
|---|---|
| onverbogen | orthorombisch |
| verbogen | orthorombische |
| partitief | orthorombisch |
orthorombisch
- (kristallografie) drie onderling loodrechte spiegelvlakken of tweetallige assen bezittend
- Pmmm en I2mm zijn orthorombische ruimtegroepen.
| Kristalstelsels in het Nederlands | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
triklien
• monoklien
• orthorombisch
• trigonaal
• hexagonaal
• romboëdrisch
• tetragonaal
• kubisch | |||||||||||
1. drie onderling loodrechte spiegelvlakken of tweetallige assen bezittend
- Het woord 'orthorombisch' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.