orteil
Uiterlijk
- variant van Oudfrans arteil, wat afkomstig is van Latijn articulus "gewricht"; de begin-o misschien onder invloed van een Gallisch woord ordiga (bv. ordigas in Gloses de Cassel (8ste eeuw), Oudiers orddu lamae "duim") [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| orteil | l'orteil | orteils | les orteils |
orteil m
- ↑ orteil (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.