ornaat

Karel Egon zu Fürstenberg II in het ornaat van een ridder in de Orde van het Gulden Vlies

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  ornaat    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• or·naat

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘ambtsgewaad’ voor het eerst aangetroffen in 1624
• afgeleid van het Latijnse ornatus (uitrusting, tooi, kleding, gewaad, versiering) met het achtervoegsel -aat

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	ornaat	-
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

het ornaat o

1. de kleding die bij een ambt of waardigheid behoort (bijvoorbeeld het ornaat van een ridderorde of een koningschap)

• Een oude Lap komt tevoorschijn in vol ornaat.

Afgeleide begrippen

   

ornaatapalis ornaatelfje ornaatgaai ornaathoningeter ornaathoningzuiger ornaatlori ornaatmees ornaatminla ornaatpitta ornaattachuri ornaattiran ornaatzanger

Verwante begrippen

• ambtsgewaad, uniform, toga

Uitdrukkingen en gezegden

• In vol ornaat

• gekleed in het volledige ornaat
• (informeel) uitbundig gekleed
• (informeel) geheel naakt

Vertalingen

    1.   

Spaans: ornamento (es) m

Gangbaarheid

• Het woord ornaat staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "ornaat" herkend door:

92 %	van de Nederlanders;
92 %	van de Vlamingen.