oriri

Latijn

Woordafbreking

• o·ri·ri

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. pass.	1e pers. enk. ind. perf. pass.
orīri	orĭor	ortus sum
vijfde vervoeging	volledig	deponens

Werkwoord

orīri

1. onovergankelijk  ontstaan ww ,  opkomen ww  [5], verrijzen
2. onovergankelijk,  verschijnen ww , zichtbaar worden

Afgeleide begrippen

• aboriri, adoriri, cooriri, exoriri, oboriri, oriens