ordonnance

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Frans

Uitspraak
Woordafbreking
  • or·don·nance
Woordherkomst en -opbouw

Zelfstandig naamwoord

ordonnance v

  1. (juridisch) decreet, gebod
  2. (juridisch) verordening
  3. (medisch) recept, ontvangstbewijs van de medicatie zoals voorgeschreven door de arts
Verwante begrippen

Verwijzingen

  1. Bronlink Weblink bron ordonnance in: Trésor de la langue française informatisé, Dictionnaire de l’Académie française, huitième édition, 1932-1935 (1971-1994) op cnrtl.fr