opvegen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • op·ve·gen
Woordherkomst en -opbouw

Werkwoord

opvegen [1]

stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
opvegen
veegde op
opgeveegd
zwak -d volledig
  1. met een veger of bezem van de grond afhalen
    • - Ik heb de gemorste suiker van de grond opgeveegd. 
    • - Wie moest kotsen, moest het met het eigen haar opvegen [2] 
Verwante begrippen

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
97 % van de Vlamingen.[3]

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. NRC Maarten Huygen 30 september 2016
  3. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be