opflikkeren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • op·flik·ke·ren
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
opflikkeren
flikkerde op
opgeflikkerd
zwak -d volledig

Werkwoord

opflikkeren

  1. ergatief (pejoratief) het toneel verlaten, weggaan
    • Ik ben blij dat hij eindelijk opgeflikkerd is. 
  2. ergatief sterker gaan branden
    • ... wel, zie het lichte sneven
      van al dat kwijnende levende stervende opflikkerend licht...[1]
       
Verwante begrippen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders;
89 % van de Vlamingen.

Verwijzingen

  1. Verzen, Herman Gorter