opeenvolging

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • op·een·vol·ging
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord opeenvolging opeenvolgingen
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

opeenvolging v [1]

  1. het opeenvolgen, de volgorde
  2. lange reeks, aaneenschakeling, sequens, sequentie
    • De precieze opeenvolging van de gebeurtenissen vanaf dat moment kon later niemand meer reconstrueren. [2] 
Vertalingen

Gangbaarheid

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
  2. Lemaitre, Pierre Tot ziens daarboven 2014 ISBN 9789401601931 pagina 13