opérer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| opérer |
opérais |
opéré |
| eerste groep | volledig | |
opérer
- overgankelijk (medisch) opereren [1]
- overgankelijk acties uitvoeren; opereren [2]
- wederkerend s'~: plaatsvinden; gebeuren; verlopen [6]; zich afspelen
- onpersoonlijk wederkerend s'~: plaatsvinden; gebeuren
- ↑ opérer (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.