onterven

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ont·er·ven
Woordherkomst en -opbouw
  • Afgeleid van erven met het voorvoegsel ont-
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
onterven
onterfde
onterfd
zwak -d volledig

Werkwoord

onterven

  1. (overgankelijk) bepalen dat iemand niet langer voor een deel in de erfenis in aanmerking komt
    Hij was allang onterfd door zijn vader.