onterven

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ont·er·ven
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
onterven
onterfde
onterfd
zwak -d volledig

Werkwoord

onterven

  1. overgankelijk bepalen dat iemand niet langer voor een deel in de erfenis in aanmerking komt
    • Hij was allang onterfd door zijn vader. 

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders;
97 % van de Vlamingen.[1]

Verwijzingen

  1. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be