Naar inhoud springen

onteigening

Uit WikiWoordenboek
  • ont·ei·ge·ning
enkelvoud meervoud
naamwoord onteigening onteigeningen
verkleinwoord onteigeningetje onteigeningetjes

deonteigeningv

  1. (juridisch) handeling, al of niet gerechtelijk, waarbij een zaak tot het eigendom van iemand anders gemaakt wordt
    • De opmerkelijke rol van toezichthouder De Nederlandsche Bank (DNB) bij de onteigening van 2,5 miljard euro, opgebracht door Nederlandse havenarbeiders en hun werkgevers.[1] 
95 %van de Nederlanders;
94 %van de Vlamingen.[2]