octroyer
- Geluid: octroyer (Lyon) (hulp, bestand)
- IPA: /ɔk.tʁwa.je/
- vervorming naar juridisch Latijn auctor "borgsteller" en klassiek Latijn auctorare van Oudfrans otreier, otrier, wat zelf afkomstig is van middeleeuws Latijn auctorizare (wat ook Frans autoriser gaf) [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| octroyer |
octroyais |
octroyé |
| eerste groep | volledig | |
octroyer
- overgankelijk iemand iets als gunst geven
- overgankelijk verlenen, toekennen (als overheid)
- «C'est la commune sur laquelle se situe votre propriété qui a la charge de vous octroyer ou non ce permis.»[2]Het is de gemeente waarop uw eigendom zich bevindt die de bevoegdheid heeft om u wel of niet deze vergunning toe te kennen.
- «C'est la commune sur laquelle se situe votre propriété qui a la charge de vous octroyer ou non ce permis.»[2]
- ↑ octroyer (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr . - ↑
Weblink bron Permis d'urbanisme in: belgium.be
