obstruent
Uiterlijk
- ob·stru·ent
- afleiding van obstructie en met het achtervoegsel -ent
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | obstruent | obstruenten |
| verkleinwoord |
de obstruent m
- (fonologie) spraakklank waarbij de luchtstroom door het spraakkanaal wordt geblokkeerd of sterk vernauwd, waardoor turbulentie ontstaat
- Het woord obstruent staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.