obovaat
Uiterlijk

- ob·ovaat
| stellend | |
|---|---|
| onverbogen | obovaat |
| verbogen | obovate |
| partitief | obovaats |
obovaat
- (beschrijvende plantkunde) omgekeerd eirond.
- De struik heeft obovate bladeren.
- Het woord 'obovaat' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.