obligo

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  obligo    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈobliɣo / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• obli·go

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘verplichting’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1676

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	obligo	obligo's
verkleinwoord	-	-

Zelfstandig naamwoord

het obligo o

1. (economie) geheel van bestaande en reeds aangegane toekomstige verplichtingen

Gangbaarheid

• Het woord obligo staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "obligo" herkend door:

29 %	van de Nederlanders;
33 %	van de Vlamingen.

Spaans

Werkwoord

vervoeging van
obligar

obligo

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd (presente) van obligar