obligate

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  obligate    (hulp, bestand)
• IPA: / ˌobliˈɣatə / (4 lettergrepen)

Woordafbreking

• obli·ga·te

Woordherkomst en -opbouw

•  obligaat bn  met de uitgang -e

Bijvoeglijk naamwoord

obligate

1. verbogen vorm van de stellende trap van obligaat

   ▸ ‘Oké…’ hoorde ik op een obligate toon zachtjes achter me.

Gangbaarheid

• Het woord obligate staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

Engels

Uitspraak

• bn Geluid:  obligate (VK)    (hulp, bestand)
  • IPA: /ˈɒb.lɪ.ɡɪt/
• ww Geluid:  obligate (VK)    (hulp, bestand)
  • IPA: /ˈɒb.lɪˌɡeɪt/

stellend	vergrotend	overtreffend
obligate	more obligate	most obligate

Bijvoeglijk naamwoord

obligate

1. obligaat,  verplicht bn 

Synoniemen

• compulsory, obligatory

vervoeging
onbepaalde wijs	to  obligate
he/she/it	obligates
verleden tijd	obligated
voltooid deelwoord	obligated
onvoltooid deelwoord	obligating
gebiedende wijs	obligate

Werkwoord

obligate

1. overgankelijk verplicht stellen, verplichten

Afgeleide begrippen

•  obligation zn