normaliser
Uiterlijk
- van normal met het achtervoegsel -iser, geattesteerd sinds 1922. Merk op dat het Engels normalise/normalize is echter al geattesteerd sinds 1865. [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| normaliser |
normalisais |
normalisé |
| eerste groep | volledig | |
normaliser
- overgankelijk normaliseren [1]; terug brengen naar wat normaal is; herstellen
- overgankelijk normaliseren [3]; standaardiseren
- ↑ normaliser (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.