naufrage
Uiterlijk
- geattesteerd sinds de 15de eeuw; geleend van Latijn naufragium "schipbreuk"[1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| naufrage | le naufrage | naufrages | les naufrages |
naufrage m
- schipbreuk [1]
- (figuurlijk) ondergang; schipbreuk [2]
- [1] faire naufrageschipbreuk leiden
- [2] faire naufragefalen, failliet gaan,...
- ↑ naufrage (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.