natif
Uiterlijk
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| mannelijk | natif | natifs |
| vrouwelijk | native | natives |
natif
- aangeboren
- ~ de: afkomstig uit; geboren in
- «Il est natif de Liège.»
- Hij is afkomstig uit Luik
- «Il est natif de Liège.»
- zuiver (metaal)
- zuiver; onbesmet; puur
| enkelvoud | meervoud | |||
|---|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord | |
| mannelijk | natif | le natif | natifs | les natifs |
| vrouwelijk | native | la native | natives | les natives |
natif m
- oorspronkelijke bewoner; inheemse zn ; autochtone zn