nadrukkelijk

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • na·druk·ke·lijk
Woordherkomst en -opbouw
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen nadrukkelijk nadrukkelijker nadrukkelijkst
verbogen nadrukkelijke nadrukkelijkere nadrukkelijkste
partitief nadrukkelijks nadrukkelijkers -

Bijvoeglijk naamwoord

nadrukkelijk

  1. met klem, met na druk, duidelijk, met ernst.
    • Ondanks nadrukkelijke waarschuwingen door zijn arts bleef de benauwde man maar doorgaan met roken. 
    • 'Ik hoorde een geluidje en dacht: Daar is Jens,' herhaalde ze op een gek-mens-ben-ik-toch-toon met Drents accent. Vervolgens boog ze haar hoofd tussen de struiken langs de erfafscheiding en richtte zich nadrukkelijk tot mij. 'Maar ik vind het niet erg dat jij het bent, hoor.'[1] 
Verwante begrippen
Antoniemen
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

Verwijzingen

  1. Valens, Anton Het compostcirculatieplan 2016 ISBN 978-90-254-4685-7 pagina 15
100 % van de Nederlanders;
100 % van de Vlamingen.